كنارى نشسته و شديدا مراقب است ، منتظر غفلت فرد و جامعه است ، غفلت را هم دامن مىزند . 8 - از خصوصيّات قرآن كريم به كار گرفتن كامل همهء جهات ادبى زبان مى باشد كه در زبان معمول عرب به كار گرفته نمىشود و به عبارت ديگر قواعد فصاحت و بلاغت را با كاملترين وجه به كار مىبرد و از اين طريق مىتوان مطالب جالبى استفاده نمود و به اين مناسبت اين مطلب را هم جزء انواع گسترش مفاهيم قرآنى ذكر نمودم . مثلا در آيهء أَقِيمُوا الصَّلاةَ « نماز را به پا داريد » دقّت كنيد . خطاب جمع مفيد فعّاليّت اجتماعى جامعهء اسلامى در راه نماز مىباشد تا نماز در سطح جامعه سقوط نكند ، وحدت كلمهء صلوة وحدت جامعهء اسلامى را در يك هدف و يك برنامه مىفهماند ، الف و لام صلوة معروف بودن و فطرى بودن صلوة و آشنايى انسانها را با اين برنامهء عبادى مىرساند ، اقامه از قيام است و قيام به معناى ارادهء انجام كارى مىآيد و نيز به معناى اشتغال به كار و برپا بودن و نهضت مىآيد و اين معانى در آيات قرآنى آمده است إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ . . . « وقتى مىخواهيد نماز بخوانيد صورتهايتان را بشوئيد و . . . » كه قيام به معناى ارادهء انجام كار آمده است أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ « تو نزديك به دو سوّم شب را به عبادت مشغول هستى » به معناى حال اشتغال به كار . فَلْتَقُمْ طائِفَةٌ . . . أُخْرى « گروه ديگرى بايستند » به معناى سر پا بودن قُمْ فَأَنْذِرْ « قيام كن و مردم را بيم ده » به معناى نهضت مىباشد . معانى ديگرى هم از لفظ « قيام » استفاده مىشود شايد در لغت « اقامه » ، بيشتر معانى مزبور منظور باشد . به هر حال در كلمات معمولى عرب اين لطائف منظور نيست و در